Martijn Van Lanen

Taboes rond vaderschap

28/02/2023

Lees verder

Sinds ik hier deelde dat ik mijn coachpraktijk start heb ik veel mooie reacties mogen ontvangen. Ook wordt mij gevraagd: ‘waarvoor kunnen mannen nu bij jou terecht?’

‘Voor datgene wat jou bezig houdt’, zou mijn eerlijke antwoord zijn, maar het helpt natuurlijk om wat mogelijke voorbeelden uit te werken. Een thema dat voor mij bijvoorbeeld zeer actueel is, is het vaderschap. 

Zelf ben ik sinds anderhalf vader van een zoon, Merlijn. Het vaderschap brengt mij dagelijks grote vreugde en plezier. Tegelijkertijd heb ik ook van twee dingen afscheid moeten nemen toen ik vader werd en het heeft me even gekost om dat ten volle te begrijpen en accepteren.

Op de eerste plaats heb ik als vader afscheid moeten nemen van mijn ‘vrije’ leven. Wanneer je vader wordt draait je leven ineens niet meer om jou en is er altijd iemand die belangrijker is. Een ingrijpende verandering waaraan ikzelf echt heb moeten wennen. Dan denk ik aan die ‘goede oude tijd’ dat ik nog kon doen en laten wat ik wilde; en dat ik samen met mijn lief leuke dingen kon doen zonder dat we na hoeven denken over wat te doen met Merlijn.

Op hetzelfde moment dat ik zoiets denk, komt ook meteen schaamte op. Het voelt egoïstisch en ik heb hier dan een oordeel over. Ik ‘mag’ dit niet denken van mezelf want het is toch zo geweldig dat Merlijn er is en daar moet ik dan vooral en voortdurend ontzettend blij en gelukkig mee zijn.

Daarnaast betekent vader zijn ook zorgen hebben. Vanaf het moment dat je vader bent is er iets in de wereld (je kind) waar je maximale controle over zou willen hebben. Als vader wil je maximale controle hebben over de gezondheid en het geluk van je kind. Het is echter een harde waarheid dat de werkelijke controle die je hebt zeer beperkt is. De afgelopen tijd ben ik vaak en veel geconfronteerd met deze waarheid vanwege het feit dat Merlijn veel ziek is geweest tijdens zijn eerste anderhalf jaar. Ik heb me dus vaak en veel zorgen gemaakt en soms merkte ik dan dat mijn ‘emmertje zorgen’ vol was. Dan wilde ik even niet horen dat Merlijn koorts had, of iets anders. Ik wilde het even niet horen. Het emmertje was vol.

Ook hier schaamde ik me voor en veroordeelde ik mezelf. Beide voorbeelden zijn ook gevallen waar een groot taboe op rust. Want hoezo ben je (soms) niet blij met je vaderschap en hoezo wil je (soms) niet horen dat je kind ziek is?

Oordelen helpen niet. Het taboe (en daarmee het werkelijke gevoel) uit de weg gaan helpt zeker ook niet. Wat mij hielp in deze situaties was contact met andere mannen, andere vaders die zelf ervaren hadden waar ik op dat moment doorheen ging. Dit contact bracht mij een vorm van heling en troost die ook (echt waar!) mijn vriendin mij niet kon geven.

Vaderschap. Een van de mooiste dingen die je als man mee kan maken en tegelijkertijd ook een van de meest kwetsbare.

Hierom coach ik mannen. Mannen hebben mannen nodig.

Wees welkom man en vader!!

Vader en zoon

𝐄𝐞𝐧 𝐥𝐢𝐞𝐝𝐣𝐞 𝐚𝐥𝐬 𝐬𝐞𝐜𝐮𝐫𝐞 𝐛𝐚𝐬𝐞?

Zoals alle jongetjes van bijna twee is Merlijn, mijn zoon, ook wel eens boos, verdrietig, driftig, moe of gewoon overstuur. Wat dan eigenlijk altijd helpt (ja echt) is dat ik het liedje 𝑹𝒖𝒏𝒂𝒘𝒂𝒚 van Del Shannon opzet en hem in mijn armen neem.
DSC_0281 filter

𝐉𝐞 𝐦𝐨𝐞𝐭 𝐭𝐞𝐠𝐞𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐨𝐨𝐭𝐣𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐧𝐞𝐧!

Dit hoor je vaak zeggen, en bij voorkeur in de context van ‘veeleisende’ banen in een stressvolle omgeving. Bijvoorbeeld: ‘in politiek Den Haag moet je tegen een stootje kunnen’ of ‘als leidinggevende moet je tegen een stootje kunnen’.
Martijn van Lanen 12

𝐇𝐞𝐭 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐦𝐚𝐤𝐤𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐞𝐫 

𝑰𝒌 𝒔𝒕𝒂 𝒐𝒑𝒆𝒏 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒇𝒆𝒆𝒅𝒃𝒂𝒄𝒌, 𝒐𝒎𝒅𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒆𝒍𝒂𝒏𝒈𝒓𝒊𝒋𝒌 𝒗𝒊𝒏𝒅 𝒐𝒎 𝒗𝒂𝒏 𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒆𝒏 𝒕𝒆 𝒉𝒐𝒓𝒆𝒏 𝒉𝒐𝒆 𝒅𝒂𝒕𝒈𝒆𝒏𝒆 𝒘𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒅𝒐𝒆 𝒐𝒗𝒆𝒓𝒌𝒐𝒎𝒕. 𝑫𝒂𝒂𝒓𝒃𝒊𝒋 𝒏𝒐𝒅𝒊𝒈 𝒊𝒌 𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒆𝒏 𝒐𝒐𝒌 𝒂𝒄𝒕𝒊𝒆𝒇 𝒖𝒊𝒕 𝒐𝒎 𝒎𝒊𝒋 𝒇𝒆𝒆𝒅𝒃𝒂𝒄𝒌 𝒕𝒆 𝒈𝒆𝒗𝒆𝒏, 𝒆𝒏 𝒊𝒌 𝒈𝒂 𝒉𝒊𝒆𝒓 𝒈𝒓𝒂𝒂𝒈 𝒅𝒆 𝒅𝒊𝒂𝒍𝒐𝒐𝒈 𝒐𝒗𝒆𝒓 𝒂𝒂𝒏.
Labyrith

Ik heb verloren

Als ik teams met een verandervraag begeleid, sta ik er bij het begin van het traject altijd uitvoerig bij stil dat veranderen ook altijd loslaten, verliezen en rouwen is. Veranderen vraagt erom dat je een nieuwe situatie omarmt, dat vraagt er ook om dat je afscheid neemt van de oude situatie.
Pad

Te vroeg

Ik had een plan. Ooit. Ik wilde gepromoveerd zijn op mijn 30e en directeur zijn op mijn 40e. Klinkt als een goed plan, nietwaar? Het promoveren liep enige vertraging op, maar op mijn 34e was het zover. Directeur was ik wel op mijn 40e. Plan volbracht? – 𝘖𝘩 𝘯𝘦𝘦, 𝘵𝘰𝘤𝘩 𝘯𝘪𝘦𝘵.
Martijn van Lanen9

Grensoverschrijdend

Als (team)coach heb ik een wat complexe relatie met grenzen. Dat werd onlangs in een sessie weer heel duidelijk.